powered by:
Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019

Και... τελικώς, τι ακριβώς θα πει “βία”, κε Αυγενάκη;

Βία: σωματική ή ψυχική πίεση ή σύνολο επιθετικών ενεργειών που ασκεί κάποιος σε άλλον ή άλλους, για να του(ς) επιβάλει τη θέληση και τους σκοπούς του .

του
Νίκου Τζαντζαρά

Δε μου αρέσει καθόλου να αναγκάζομαι να αναδημοσιεύω κομμάτια από προηγούμενα άρθρα μου, διότι εκτός από... αυταρέσκεια, είναι και τεμπελιά. Μερικές φορές όμως, σπάνια πολύ, λιγότερο κι από μια φορά το χρόνο υποκύπτω στον πειρασμό και θα το κάνω και σήμερα. Το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου, λιγότερο από ένα μήνα πριν, σε αυτό ακριβώς το σημείο της FORZA που διαβάζεις και τώρα έγραφα, μεταξύ άλλων τις επόμενες δυο παραγράφους:


“Ο κύριος Λευτέρης Αυγενάκης, υφυπουργός αρμόδιος για θέματα... VAR και βίας, από τη μέρα της ορκωμοσίας του και μέχρι σήμερα που μεσολάβησε – δε μεσολάβησε κανένα δίμηνο, συνεχίζει, κατά δήλωσή του με την πρωτοβουλία του να αντιμετωπιστεί αυτή η μάστιγα (βία) στον αθλητισμό. Και ποιος μπορεί να έχει αντίρρηση; Βλέπετε σε μια τέτοια εξαγγελία, έχει κανείς άνευ συζήτησης την στήριξη όλης της κοινωνίας. Φυσικά, ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο καθένας τη θεματολογία που εντάσσεται ή δεν εντάσσεται στην βία μέσα και πέριξ του επαγγελματικού αθλητισμού, είναι μια άλλη συζήτηση...


Πρέπει κανείς να αναγνωρίσει στον υπουργό μεγάλη οξυδέρκεια... Διάλεξε έναν ωραίο, πιασάρικο κεντρικό τίτλο κι έβαλε στη μαρκίζα: “Όχι στη βία!” Θα μπορούσε να είναι κεντρικό σύνθημα σε προεκλογική περίοδο, αλλά αυτή τελείωσε. Θα μπορούσε να είναι μότο γραμμένο σε ταξί και λεωφορεία, όπως κάποτε το “Ναι στη ζωή – όχι στα ναρκωτικά”. Θα μπορούσε να είναι αφορμή για να φωτογραφίζεται κανείς με παιδάκια που απελευθερώνουν από κλουβιά περιστέρια της ειρήνης. Θα μπορούσε ακόμα ακόμα και να γίνει πιστευτό, πως πρόκειται για το όραμα ενός νέου, αγνού και άφθαρτου πολιτικού ανδρός, που ήρθε στα πράγματα για να αφήσει μια ιστορική παρακαταθήκη. Είναι πιθανό όμως να αποτελεί και μια χοντρή μπαρούφα, που στόχο έχει να κουκουλώσει με έναν ελκυστικό μανδύα, τις αληθινές του προθέσεις.”


Επιστρέφω λοιπόν λίγες εβδομάδες μετά και απευθύνω δημοσίως και ευθέως στον υφυπουργό Πολιτισμού, αρμόδιο για θέματα... VAR και βίας μερικά ερωτήματα:

Η δημόσια και μέσω τηλεοράσεως δήλωση του Βαγγέλη Μαρινάκη, κατηγορουμένου για διεύθυνση συμμορίας και για κακουργηματικές πράξεις στο ποδόσφαιρο, περί “πρωταθλήματος... Πρεσπών”, προκαλεί ή όχι βία;

Η παράνομη είσοδος στα αποδυτήρια των διαιτητών και ο εξευτελισμός του ελληνικού ποδοσφαίρου με τις απειλές του Δημήτρη Μελισσανίδη εναντίον τους, αποτελεί πράξη βίας ή όχι;

Οι συνεχιζόμενες δηλώσεις μισαλλοδοξίας και διαστρέβλωσης κατά προσώπων και θεσμού του ελληνικού ποδοσφαίρου από τον Σάββα Θεοδωρίδη, είναι στοχοποίηση και ανοιχτή πρόσκληση σε πράξεις βίας, ναι ή όχι;


Τέλος πάντων, εδώ δε μιλάμε για ενδοοικογενειακή βία, δε μιλάμε για σεξουαλική βία, δε μιλάμε ια σχολική βία, που χρήζουν εξειδικευμένων αποδεικτών στοιχείων. Μιλάμε για το πασίγνωστο κοινωνικό φαινόμενο της βίας στα γήπεδα, εκείνων που την υποδαυλίζουν κι εκείνων που την ασκούν. Μιλάμε δηλαδή για τη (σωματική ή ψυχική) πίεση που ασκεί κάποιος επάνω σε άλλον ή άλλους, για να του(ς) επιβάλει τη δική του θέληση ή σύνολο βίαιων, επιθετικών ενεργειών με τον ίδιο σκοπό. Να εξυπηρετήσει τους στόχους του.


Κύριε Αυγενάκη, για να τελειώνουμε με αυτά τα άνευ αμφιβολιών ρητορικά ερωτήματα, λίγη τσίπα υπάρχει; Κύριε Χρυσοχοΐδη για τους... βωβούς και άπραγους αστυνομικούς που κοίταζαν τον Μελισσανίδη να κάνει... κουτσαβακισμούς εναντίον του Ελβετού ρέφερι, ακούσατε τίποτα;

Δεν έμεινε ντροπή σε κανέναν, ούτε και μια στάλα πια, έτσι;

Άρθρα

FORZA 06-07/12/2019