powered by:
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020

Φάρμακο

Το φάρμακο είναι εδώ!

Το φάρμακο είναι εδώ!


Από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες τις μεγάλής υγειονομικής κρίσης στην Ιταλία, είδαμε ομάδες ιατρών άλλον χορών να σπεύδουν στην γειτονική χώρα είτε αν αυτές ερχόντανε από την μακρινή Κίνα και ως ένα μεγάλο βαθμό θεωρούσαν εαυτόν υπεύθυνες, είτε πετούσαν υπερατλαντικά απευθείας από την κούβα με μόνο άξονα την ανθρωπιστική βοήθεια, πόσο μάλλον από μια τέτοια χώρα που για πολλούς θεωρείται εντελώς λανθασμένα ιατρικώς και σε επίπεδο ερευνητικό, παρωχημένη, λόγω του πολυετούς εμπάργκο και του οικονομικού αποκλεισμού. Ας κρατήσουμε όλο αυτό σαν συστατικό. 

Το ίδιο διάστημα οι κυβερνήσεις αρχίσαν να λαμβάνον μέτρα ώστε να μην καταρρεύσουν τα συστήματα υγείας αλλά και να προστατευθούν οι πολίτες. Χαρακτηριστικά, στη Μεγάλη Βρετανία, ανάμεσα στα μέτρα που εξήγγειλαν, ζητήθηκε από τον κόσμο που έχει τι δυνατότητα να βοηθήσει με διάφορους τρόπος και όπως μπορεί. Δε χρειάστηκε και πολύ πειθώ για να το πετύχει. Από τις πρώτες μέρες είχαν ήδη στηθεί αυτοδιαχειριζόμενα δίκτια αλληλεγγύης και παροχής βοήθειας τόσο στους συμπολίτες όσο και στους key workers, τους εργαζόμενος δηλαδή στην πρώτη γραμμή κρούσης της κρίσης. Γιατρούς, σώματα ασφαλείας, δάσκαλους. Σε παράθυρα, βιτρίνες, τοίχους, δρόμους, σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο μέσα στις πόλεις βλέπεις γραμμένο το “THANK YOU NHS and KEY WORKERS”. Άνθρωποι που έκλεισαν τα εστιατόρια τους άρχισαν να μαγειρεύουν γεύματα και να τα προσφέρουν.  Ταξιτζήδες που δεν είχαν πλέον πελάτες λόγω του εγκλεισμού, προσφέρθηκαν να μεταφέρουν τους γιατρούς στα νοσοκομεία από τα σπίτια τους. Νέοι και υγιείς άνθρωποι προσφέρθηκαν να κάνουν τα ψώνια των ηλικιωμένων, να τους πηγαίνουν φάρμακα ή ακόμα και να τους βγάζουν βόλτα τα κατοικίδια τους. Να άλλο ένα συστατικό.

                 


Είχα την τιμή και τη μεγάλη χαρά να συναντήσω έναν άνθρωπο που με βοήθησε να κατανοήσω τη σύσταση του εμβολίου του ιού. Άλλωστε αυτή είναι η ειδικός. Η Ειρήνη Κούτσοβα είναι νοσηλεύτρια στο NHS που την περίοδο αυτή της κρίσης, δούλεψε και δουλεύει στην εντατική. Είχα την ευκαιρία να την ρωτήσω κάποια πράγματα και στο τέλος να μου δώσει και τη συνταγή του φαρμάκου.

Ειρήνη, κατά πόσο αυξήθηκε η δουλειά σου την περίοδο της πανδημίας; 

“Το NHS δεν αύξησε τις ώρες εργασίας μας σε φυσικό χρόνο. Αυτό που αυξήθηκε κατά πολύ ήταν ο όγκος εργασίας. Οι συνεχείς εισαγωγές των ατόμων που επέβαλαν διασωλήνωση, έκανε τη δουλειά ασταμάτητη και εξοντωτική. Έβαλε σε διαδικασία τον εργαζόμενο να δουλέψει σε ταχύτατους ρυθμούς, κάτι που τον εξόντωσε ψυχικά και σωματικά. Οι εργαζόμενοι του NHS είχαν να παλέψουν εκτός της σωματικής εξόντωσης, την ψυχική τους ισορροπία που κλονίστηκε κατά πολύ την περίοδο της κορύφωσης της πανδημίας. Βάλαμε τον εαυτό μας σε ρίσκο, που δυστυχώς σε μερικούς απέβει μοιραίο. Δεν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε το τι και το γιατί συμβαίνει γύρω μας. Και μέχρι και σήμερα δεν μπορώ να βρω τις κατάλληλες λέξεις να περιγράψω την εμπειρία μου.”

Τι λύσεις βρέθηκαν για να καλυφθούν οι ελλείψεις σε προσωπικό; 

“Η ανταπόκριση της κυβέρνησης για να καλύψει τα κενά του NHS ήταν ταχύτατη, αναλογιζόμενη την ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε ο Κορονοϊος. Πολύ γρήγορα άνθρωποι χωρίς νοσηλευτικό background, γίναν ενεργά μέλη του NHS και μια απίστευτη βοήθεια για το νοσηλευτή. Ανάμεσα σε αυτούς, υπήρχαν φυσικοθεραπευτές, διαιτολόγοι, οδοντίατροι, γιατροί στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους, στα βήματα της εξειδίκευσης τους, ειδικοί νοσηλευτές που είχαν παλαιότερη κλινική εμπειρία και φυσικά έγιναν πολλοί downgraded από υψηλότερες θέσεις μάνατζερ, σε αυτή του κλινικού νοσηλευτή. Επιστράτευσαν ( αν μου επιτρέπεται ο όρος ) συνταξιούχους νοσηλευτές, των οποίων η εμπειρία, ήταν καταλυτική για την όλη οργάνωση.”

Ήταν αντανακλαστική η βοήθεια του κόσμου γιατί θεωρεί άδικη τη μεταχείριση του NHS από την κυβέρνηση ή γιατί αντιλήφθηκε το μέγεθος του έργου που προσφέρετε;

“Η βοήθεια του κόσμου είναι κάτι που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη μου όταν όλο αυτό περάσει. Ξαφνικά όλοι μιλούσαν για το NHS και την προσφορά του εν μέσω πανδημίας. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, εάν ο κόσμος χωρίς ιατρικό ή νοσηλευτικό υπόβαθρο κατανόησε πλήρως την λειτουργία του NHS την περίοδο αυτή. Μερικοί μπορούσαν να αντιληφθούν το έργο που προσφέραμε από προσωπική εμπειρία και άλλοι ήταν υποβοηθούμενοι από τα ΜΜΕ , χωρίς να είναι πάντοτε στη σωστή κατεύθυνση. Η πανδημία, έφερε στο προσκήνιο ένα μεγάλο και χρόνιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το NHS, θέτοντας ερωτήματα ακόμα και στον απλό πολίτη. 
Οι δωρεές σε φαγητά και προϊόντα που λάβαμε, ήταν από συμπαράσταση και ανθρωπιά. 


Και θέλω να πιστεύω πως ήταν η προσπάθεια του κόσμου να δείξει την κατανόηση του για τις αντίξοες συνθήκες που δουλεύουμε. Υπάρχουν και αυτοί που υποστήριξαν το NHS λέγοντας πως η μεταχείριση του από το κράτος είναι άδικη και θέλω να πιστεύω πως η φωνή τους θα ακουστεί ώστε κατάλληλα μέτρα να αλλάξουν τις συνθήκες εργασίας μας. 
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας υποστήριξαν και μας υποστηρίζουν ακόμα.”

Ολόκληρη η παγκόσμια ιατρική κοινότητα, οι ερευνητικές ομάδες, φαρμακοβιομηχανίες, συνεχίζουν βεβαίως να ψάχνουν το εμβόλιο. Η συνταγή όμως για το φάρμακο που καταπραΰνει τον πόνο, καθυστερεί την εξάπλωση του ιού και συχνά τον σκοτώνει είναι απλή και δε χεριάζετε δοκιμαστικούς σωλήνες και εργαστήρια. 

Ένα μέρος αλληλεγγύης ως πρώτο συστατικό, ένα μέρος συμπαράστασης ως δεύτερο, το ανακατεύουμε με ένα μέρος του ανθρωπισμού από την εμπειρία της Ειρήνης Κούτσοβα και το φάρμακο είναι έτοιμο. 

Νικόλας Παπαχριστοδούλου

Σεμινάριο

FORZA PLUS 26/08/2020